من پرم...از تجربه ی یک احساس جدید.....
دریغا که زمان از کف میرود و من میمانم و من میمانم و من...
شنبه هفت دي شيمي و اولين امتحان ترم شرمنده ديگه.....نزن خودتو...ميدونم دلت برام ميتنگه ولي...چه كنيم ديه درگير درس و زندگيم....بچه ها و اينا...ااااا....ببشخيد...ديگه رفتيم تا يك ماه ديگه.....ميدونم ميميريد بي من تو نت ولي خب ديگه( به هر حال دوستان بايد رفت.....ديگه باي تا هاي
سلام عليكم.....
اعتماد بنفسو حال ميكنين؟!)
BYE ta HI نوشته شده در جمعه ششم دی 1387ساعت
1:3 توسط دختر خاموش لب| |
| Design By : Night Skin |
به کدامین گفته میتوان اعتماد کرد؟...به کدامین سخن میتوان اکتفا کرد؟...کدامین نقطه آغاز است؟...نقطه ی پایان کجاست؟...تو میدانی؟...گر میدانی نشانم ده تا از پرتگاه ظلمانی و خلسه ی خاموشی به بیرون آیم و به سوی او روم....اما حال...در نیزه زار ظلمانی کفرم...در طلسمم...در آفاق غم گرفته ی محبتم...در سایه ها و سیاهی حسد زندانی ام...در این همه بند و بند و بند گرفتارم....رهایم کنید از این بند ها اما مرا به حال اندوه گین خویش رها مکنید...خوابم..در خوابی عمیق...صدایم کنید...تا از این خواب نفرین شده بر خیزم و حجاب از رخ بردارم و ببینم که..ببینم که...او را ببینم..که مرا میخواند و میبخشد
